turgaytufan@turgaytufan.com

Dönüm Noktası - Azmi ERMİŞ

Bir kasabada öğretmenim. Yaşım 24, Ömrümün baharındayım. Görmemde bulanıklıklar başladı. Sancılar ve kanamalar oluştu. Üniversiteler çözüm bulamadı. Bir yıl içinde; açılmayan paraşüt gibi körlüğün karanlığına çakıldım. Toplumdan kaçışlar, içe kapanmalar ve boşluk duygusu oluştu. Kucağımda kedi yavrusuna sarılan çocuklar gibi radyomla dostluk kurdum. Onunla söyleştim, onu dinledim.

Bir gün; bastonla yürümeyi, kabartma yazı öğreten bir merkezden söz eden birilerini dinledim. İçimde bir coşku dalgası oluştu. Adresini alarak İstanbul’daki bu merkeze başvurdum. Babam beni bırakarak geri döndü. Körlük sonrası yalnız kalmanın büyük boşluğu içinde geçirdim ilk gecemi. Kabartma yazıyı bir an önce öğrenmek ve çevreyle olan bağlarımı güçlendirmek için sabırsızlanıyordum. Nitekim ilk kabartma yazı dersimde Braille alfabesini ezberledim. Açlıktan çıkmış gibiydim. İlk öykülerimi öğrenmiş olduğum kabartma yazıyla ifade etmenin mutluluğunu yaşadım. Rehabilitasyon merkezinden bayram ve yılbaşı kartlarımı kabartma yazıyla yazarak gönderdim. Yaşama sevincim arttı. Yarına umutla bakmaya başladım. Rehabilitasyon eğitimi sonrası; birçok dergi ve gazeteye kabartma olarak hazırladığım yazıları götürdüm. Oralarda düz yazıya çevrilerek yayınlandı. Aynı yazıyla şiir denemelerim oldu. Düşüncelerimi yazıya dökebilmenin keyfini yaşadım. Hala da yaşıyorum.

Geçen gün kardeşim bana bir kabartma yazı verdi. 1978 yılında Rehabilitasyon merkezine gönderdiğim yılbaşı kartıydı. Heyecanla okudum. O günleri yaşadım. Cümleler şöyleydi: “Yaşamak be kardeşim! Bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine .. yeni yılda özgür ve kardeşçe yaşamanın egemen olduğu bir Dünya diliyorum!” Bu kartın içine Braille alfabesini koymuşum. Kardeşim onu düz yazıya çevirerek okumuş.

Otuz yıldan sonra o günü kabartma yazı sayesinde yaşadım. Kendimi kabartma yazıyla daha bağımsız duyumsuyorum. Kuşların gökyüzünde özgürce uçmasını kanatları sağlıyor. Benim kanatlarım özgür düşüncemi ifade eden kabartma yazılarım oluyor. Bizi görmeyenleri yaşama bağlamada güçlü yeri olan kabartma yazıyı bulan Braille’e minnettarım. Işıklar içinde yat Braille…

Azmi ERMİŞ